Twee gemodificeerde IGF-1-varianten die naast elkaar worden aangeboden met tegenstrijdige verhalen over werkingsduur.
LR3 is aangepast om veel langer werkzaam te blijven, DES juist om zeer kort en lokaal te werken. Dat maakt LR3 de variant met de hoogste systemische blootstelling en daarmee het grootste risico op laag bloedsuiker en langdurig verhoogde IGF-1-signalering.
Beide grijpen aan op een signaalroute die celgroei aanstuurt. Voor geen van beide bestaat gecontroleerd onderzoek bij gezonde gebruikers, en bij beide is een lage bloedsuiker het meest acute risico.
De gegevens komen rechtstreeks van beide profielpagina's. Genoemde doseringen beschrijven geregistreerd, onderzocht of online gemeld gebruik en zijn geen aanbeveling.
| IGF-1 LR3 | IGF-1 DES | |
|---|---|---|
| Waarvoor | Spiergroei en herstel | Lokale spiergroei en herstel |
| Toediening | Experimentele injectie | Experimentele injectie |
| Wat mensen gebruiken | Online vaak gemeld: 20 tot 50 microgram per dag. Milligramfouten kunnen hier honderd- tot duizendvoudige overdosering geven. | Online vaak gemeld: 10 tot 40 microgram rond training. Het risico op eenhedenfouten is groot. |
| Bewijs | Zeer beperkt · Geen gevestigde klinische toepassing | Zeer beperkt · Preklinisch |
| Type | Langwerkend IGF-1-analoog | Kort IGF-1-analoog |
| Laatst beoordeeld | 10-08-2026 | 10-08-2026 |
Niet het volledige beeld: op de profielpagina's staan alle punten en de bronnen erbij.
Dit is het belangrijkste risico van dit middel. Meestal binnen een half uur tot anderhalf uur na de injectie: trillen, zweten, hartkloppingen, wazig zien, verward raken. In ernstige gevallen raak je buiten bewustzijn. Spuit dit nooit nuchter en zorg dat er koolhydraten binnen handbereik zijn, iets met suiker erin, niet iets dat je nog moet klaarmaken.
Ook DES haalt suiker uit je bloed. Het venster is kleiner, maar in dat venster kun je alsnog trillen, zweten en verward raken. Spuit ook dit niet nuchter.
De vragen die bij het vergelijken van deze twee het vaakst terugkomen.
LR3 is aangepast om veel langer werkzaam te blijven, DES juist om zeer kort en lokaal te werken. Dat maakt LR3 de variant met de hoogste systemische blootstelling en daarmee het grootste risico op laag bloedsuiker en langdurig verhoogde IGF-1-signalering.
Twee gemodificeerde IGF-1-varianten die naast elkaar worden aangeboden met tegenstrijdige verhalen over werkingsduur.
Het bewijs voor IGF-1 LR3 is te typeren als zeer beperkt (Geen gevestigde klinische toepassing), dat voor IGF-1 DES als zeer beperkt (Preklinisch). Een sterkere bewijslijn betekent dat er meer bekend is over wat een middel doet binnen de onderzochte groep en dosering, niet dat het middel veiliger is buiten die context.
Ze worden regelmatig samen aangeboden. Het praktische bezwaar tegen combineren is niet in de eerste plaats een bekende interactie, maar dat je bij een bijwerking niet kunt vaststellen welke van de twee die veroorzaakte, en bij uitblijvend effect niet weet welke je zou moeten aanpassen. Eén ding tegelijk veranderen levert bruikbare informatie op; alles tegelijk niet.
Beide grijpen aan op een signaalroute die celgroei aanstuurt. Voor geen van beide bestaat gecontroleerd onderzoek bij gezonde gebruikers, en bij beide is een lage bloedsuiker het meest acute risico.