preptide Hulp
Naast elkaar gelegd

Ipamorelin of CJC-1295

Ze worden bijna altijd samen genoemd en samen verkocht, waardoor onduidelijk is wat elk afzonderlijk doet.

Waar het verschil zit

Ze werken via verschillende routes: ipamoreline bootst ghreline na en geeft een puls, CJC-1295 werkt als GHRH en verhoogt de basis. De variant met DAC blijft dagenlang werkzaam en verhoogt daarmee de blootstelling continu in plaats van in pieken. Dat onderscheid tussen wel of geen DAC is groter dan het verschil tussen de twee middelen onderling.

Wat ze gemeen hebben

Beide verhogen groeihormoon indirect en daarmee IGF-1, met dezelfde aandachtspunten: vochtvasthouden, gewrichtsklachten, tintelende handen en verandering van glucosewaarden. Voor geen van beide bestaat gecontroleerd langetermijnonderzoek bij gezonde gebruikers.

Naast elkaar

De gegevens komen rechtstreeks van beide profielpagina's. Genoemde doseringen beschrijven geregistreerd, onderzocht of online gemeld gebruik en zijn geen aanbeveling.

Ipamorelin en CJC-1295 vergeleken op toepassing, toediening, dosering en bewijs
  Ipamorelin CJC-1295
Waarvoor Stimulatie van groeihormoon Stimulatie van GH en IGF-1
Toediening Experimentele injectie Subcutaan in onderzoek
Wat mensen gebruiken Online vaak gemeld: 100 tot 300 microgram subcutaan, een- tot driemaal per dag. Met DAC wordt online vaak 1 tot 2 mg per week gemeld. Zonder DAC meestal 100 tot 300 microgram per gift, een- tot driemaal per dag.
Bewijs Beperkt · Beperkt humaan bewijs Beperkt · Kleine humane studies
Type Ghrelinereceptor-agonistisch pentapeptide Langwerkend GHRH-analoog
Laatst beoordeeld 10-08-2026 10-08-2026

Het belangrijkste risico van elk

Niet het volledige beeld: op de profielpagina's staan alle punten en de bronnen erbij.

Ipamorelin

Selectief betekent niet zonder gevolgen

Dat cortisol en prolactine niet meestijgen is een echt voordeel ten opzichte van de oudere middelen. Het zegt alleen niets over wat groeihormoon zélf doet: vocht, gewrichten, tintelende handen en je bloedsuiker veranderen hier net zo goed.

Lees het volledige profiel
CJC-1295

Mét DAC of zonder DAC is een wezenlijk verschil

De DAC-variant houdt je groeihormoon dag en nacht verhoogd, de variant zonder DAC geeft korte pieken. Continu verhoogd is precies de situatie waarin vocht vasthouden, gewrichtsklachten en veranderingen in je bloedsuiker het sterkst optreden. Weet welke van de twee je in handen hebt voordat je een dosis overneemt.

Lees het volledige profiel

Veelgestelde vragen over Ipamorelin en CJC-1295

De vragen die bij het vergelijken van deze twee het vaakst terugkomen.

Wat is het verschil tussen Ipamorelin en CJC-1295?

Ze werken via verschillende routes: ipamoreline bootst ghreline na en geeft een puls, CJC-1295 werkt als GHRH en verhoogt de basis. De variant met DAC blijft dagenlang werkzaam en verhoogt daarmee de blootstelling continu in plaats van in pieken. Dat onderscheid tussen wel of geen DAC is groter dan het verschil tussen de twee middelen onderling.

Waarom worden Ipamorelin en CJC-1295 met elkaar vergeleken?

Ze worden bijna altijd samen genoemd en samen verkocht, waardoor onduidelijk is wat elk afzonderlijk doet.

Welke van de twee heeft het sterkste bewijs?

Het bewijs voor Ipamorelin is te typeren als beperkt (Beperkt humaan bewijs), dat voor CJC-1295 als beperkt (Kleine humane studies). Een sterkere bewijslijn betekent dat er meer bekend is over wat een middel doet binnen de onderzochte groep en dosering, niet dat het middel veiliger is buiten die context.

Kun je Ipamorelin en CJC-1295 combineren?

Ze worden regelmatig samen aangeboden. Het praktische bezwaar tegen combineren is niet in de eerste plaats een bekende interactie, maar dat je bij een bijwerking niet kunt vaststellen welke van de twee die veroorzaakte, en bij uitblijvend effect niet weet welke je zou moeten aanpassen. Eén ding tegelijk veranderen levert bruikbare informatie op; alles tegelijk niet.

Wat hebben Ipamorelin en CJC-1295 gemeen?

Beide verhogen groeihormoon indirect en daarmee IGF-1, met dezelfde aandachtspunten: vochtvasthouden, gewrichtsklachten, tintelende handen en verandering van glucosewaarden. Voor geen van beide bestaat gecontroleerd langetermijnonderzoek bij gezonde gebruikers.