Beide zijn GHRH-achtige middelen; tesamoreline is geregistreerd voor een specifieke indicatie, sermoreline werd dat ooit.
Tesamoreline is onderzocht en geregistreerd voor buikvet bij hiv-geassocieerde lipodystrofie, en heeft daarmee de stevigste bewijsbasis van de twee. Sermoreline werd vooral gebruikt als diagnostisch middel bij kinderen en is als geneesmiddel van de markt gehaald. Wat er online wordt aangeboden valt bij beide buiten die context.
Beide werken via de GHRH-route en verhogen groeihormoon indirect, met dezelfde aandachtspunten rond vocht, gewrichten en glucose.
De gegevens komen rechtstreeks van beide profielpagina's. Genoemde doseringen beschrijven geregistreerd, onderzocht of online gemeld gebruik en zijn geen aanbeveling.
| Tesamorelin | Sermorelin | |
|---|---|---|
| Waarvoor | Overtollig buikvet bij volwassenen met hiv en lipodystrofie | Diagnostiek of stimulatie van groeihormoon |
| Toediening | Subcutaan onder medische begeleiding | Subcutaan |
| Wat mensen gebruiken | Geregistreerde formuleringen gebruiken 1,28 mg of 2 mg subcutaan per dag, afhankelijk van het product. Die formuleringen zijn niet uitwisselbaar. | Online vaak gemeld: 200 tot 500 microgram subcutaan voor slapen. |
| Bewijs | Sterk binnen indicatie · Sterk voor één indicatie | Beperkt · Historisch en indicatiespecifiek |
| Type | GHRH-analoog | GHRH 1-29-analoog |
| Laatst beoordeeld | 10-08-2026 | 10-08-2026 |
Niet het volledige beeld: op de profielpagina's staan alle punten en de bronnen erbij.
Dit is het middel waarbij het verschil tussen 'onderzocht' en 'onderzocht bij jou' het scherpst is. Het bewijs komt uit een groep met een specifieke oorzaak van buikvet. Buiten die groep is het onbekend gebied, ook al is het middel zelf geregistreerd.
Het oorspronkelijke gebruik was eenmalig toedienen om te zien wat er gebeurde. Dat is iets anders dan het maandenlang gebruiken om je groeihormoon te verhogen, en over dat tweede gebruik bestaat nauwelijks onderzoek.
De vragen die bij het vergelijken van deze twee het vaakst terugkomen.
Tesamoreline is onderzocht en geregistreerd voor buikvet bij hiv-geassocieerde lipodystrofie, en heeft daarmee de stevigste bewijsbasis van de twee. Sermoreline werd vooral gebruikt als diagnostisch middel bij kinderen en is als geneesmiddel van de markt gehaald. Wat er online wordt aangeboden valt bij beide buiten die context.
Beide zijn GHRH-achtige middelen; tesamoreline is geregistreerd voor een specifieke indicatie, sermoreline werd dat ooit.
Het bewijs voor Tesamorelin is te typeren als sterk binnen indicatie (Sterk voor één indicatie), dat voor Sermorelin als beperkt (Historisch en indicatiespecifiek). Een sterkere bewijslijn betekent dat er meer bekend is over wat een middel doet binnen de onderzochte groep en dosering, niet dat het middel veiliger is buiten die context.
Ze worden regelmatig samen aangeboden. Het praktische bezwaar tegen combineren is niet in de eerste plaats een bekende interactie, maar dat je bij een bijwerking niet kunt vaststellen welke van de twee die veroorzaakte, en bij uitblijvend effect niet weet welke je zou moeten aanpassen. Eén ding tegelijk veranderen levert bruikbare informatie op; alles tegelijk niet.
Beide werken via de GHRH-route en verhogen groeihormoon indirect, met dezelfde aandachtspunten rond vocht, gewrichten en glucose.