Retatrutide wordt online aangeboden als de opvolger van tirzepatide, terwijl het middel nog in onderzoek is.
Het verschil dat er het meest toe doet is niet farmacologisch maar juridisch en praktisch: tirzepatide is geregistreerd en doorloopt kwaliteitscontrole, retatrutide niet. Retatrutide grijpt op drie receptoren aan (GLP-1, GIP en glucagon) en laat in vroege studies meer gewichtsverlies zien, maar wat er online wordt verkocht komt niet uit die studies en valt onder geen enkel toezicht.
Beide geven maag-darmklachten die rond dosisverhogingen pieken en vragen aandacht voor uitdroging en spierbehoud. Voor beide geldt dat de dosering in studies traag wordt opgebouwd.
De gegevens komen rechtstreeks van beide profielpagina's. Genoemde doseringen beschrijven geregistreerd, onderzocht of online gemeld gebruik en zijn geen aanbeveling.
| Tirzepatide | Retatrutide | |
|---|---|---|
| Waarvoor | Diabetes type 2 en gewichtsbeheersing bij passende indicatie | Gewichtsbeheersing in klinisch onderzoek |
| Toediening | Subcutaan | Subcutaan in studies |
| Wat mensen gebruiken | Geregistreerde opbouw: 2,5 mg eenmaal per week, daarna stappen van 2,5 mg met minimaal vier weken ertussen, tot maximaal 15 mg. | 2 → 12 mg per week |
| Bewijs | Sterk binnen indicatie · Sterk voor erkende indicaties | Sterk in onderzoek · fase 3 afgerond, nergens goedgekeurd |
| Type | GIP- en GLP-1-receptoragonist | GIP-, GLP-1- en glucagonreceptoragonist |
| Laatst beoordeeld | 10-08-2026 | 10-08-2026 |
Niet het volledige beeld: op de profielpagina's staan alle punten en de bronnen erbij.
Van de startdosis naar het maximum zijn vijf stappen van vier weken. Dat is bijna een half jaar. Mensen die dat niet weten, verhogen te snel omdat ze denken achter te lopen, en dat is precies waar de heftige maag-darmklachten vandaan komen.
In het onderzoek ging de hartslag bij de hoogste dosis gemiddeld zo'n 7 slagen per minuut omhoog. Dat piekte rond een half jaar en zakte daarna weer. Meet je hartslag voordat je begint, en daarna elke week op hetzelfde moment, bijvoorbeeld 's ochtends voor je opstaat. Zo weet je wat normaal is voor jou. Blijft hij duidelijk hoger, of voel je je hart bonzen? Dan is dat een reden om niet verder omhoog te gaan.
De vragen die bij het vergelijken van deze twee het vaakst terugkomen.
Het verschil dat er het meest toe doet is niet farmacologisch maar juridisch en praktisch: tirzepatide is geregistreerd en doorloopt kwaliteitscontrole, retatrutide niet. Retatrutide grijpt op drie receptoren aan (GLP-1, GIP en glucagon) en laat in vroege studies meer gewichtsverlies zien, maar wat er online wordt verkocht komt niet uit die studies en valt onder geen enkel toezicht.
Retatrutide wordt online aangeboden als de opvolger van tirzepatide, terwijl het middel nog in onderzoek is.
Het bewijs voor Tirzepatide is te typeren als sterk binnen indicatie (Sterk voor erkende indicaties), dat voor Retatrutide als sterk in onderzoek (fase 3 afgerond, nergens goedgekeurd). Een sterkere bewijslijn betekent dat er meer bekend is over wat een middel doet binnen de onderzochte groep en dosering, niet dat het middel veiliger is buiten die context.
Ze worden regelmatig samen aangeboden. Het praktische bezwaar tegen combineren is niet in de eerste plaats een bekende interactie, maar dat je bij een bijwerking niet kunt vaststellen welke van de twee die veroorzaakte, en bij uitblijvend effect niet weet welke je zou moeten aanpassen. Eén ding tegelijk veranderen levert bruikbare informatie op; alles tegelijk niet.
Beide geven maag-darmklachten die rond dosisverhogingen pieken en vragen aandacht voor uitdroging en spierbehoud. Voor beide geldt dat de dosering in studies traag wordt opgebouwd.